Study Chinese Language

You can study Basic Chinese Language with audio at MP3 Chinese Lessons. You can download and listen the conversation in mp3 format and they will explain how to pronounce correctly which is very useful for newbies.

I also introduced the same website at Myanmar Engineer Forum.  In the forum, I not only introduced about the website but also explained some knowledge about Chinese language. My original post was written in Myanmar.

မႏၱေလးႏုိင္ငံျခားဘာသာ တကၠသိုလ္မွာ ေျခာက္ေျခာက္ေသြ႔ေသြ႔ျဖစ္ေနလို႔ post အသစ္ေလးတစ္ခုထပ္ေရးလိုက္ပါတယ္။ MEF မွာ MUFL ကဆိုလို႔ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္ထင္တယ္။  ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေယာက္တည္းလည္း ေရးမွာပဲ။  အခုေျပာျပခ်င္တာကေတာ့ တရုတ္စာကို လံုး၀ အေျခခံမရွိသူေတြ တရုတ္စကားေျပာ အတြက္ အသင့္ download လုပ္ျပီး နားဆင္ႏုိင္မယ့္ website ေလးကို ေျပာျပေပးပါမယ္။ အဲဒါေလးမေျပာခင္ တရုတ္စာရဲ႕အသံထြက္ပံု ေလးအေၾကာင္းနည္းနည္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ တရုတ္စာမွာ အဓိကက်တာကေတာ့ အသံထြက္မွန္ကန္ဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ဒါေလးကို ဘာလို႔ေျပာခ်င္တာလဲဆိုေတာ့ တရုတ္စကားမွာ အသံထြက္ tone ေလးတစ္ခုလြဲတာနဲ႔ ဆိုလိုရင္းပါ လြဲသြားႏုိင္လို႔ပါ။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာဘာသာစကားနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ျမန္မာဘာသာစကားမွာ အသံအနိမ့္အျမင့္ tone ၃ ခုရွိတာေတြ႔ရပါတယ္။ ဥပမာဆိုရင္ အ အာ အား။ မ မာ မား။ ဆိုျပီး က်ေနာ္တုိ႔ ငယ္စဥ္အခါက သင္ယူခဲ့ရပါတယ္။ ယခု တရုတ္စာမွာေတာ့ အသံအနိမ့္အျမင့္ tone ၄ ခု အတိအက် ဆိုရလွ်င္ tone ၅ ခု ရွိပါတယ္။ အဲဒီအသံ tone အေခၚအေ၀ၚေလးေတြကို ျမန္မာလို ျပန္ေပးရမယ္ဆိုရင္ သံျပင္ (တစ္ေျပးညီအသံ) သံေမာ္ (အသံကိုအနည္းငယ္ျမွင့္ေျပာသည္) သံဟုိက္ (အသံ ကိုနိမ့္ရာမွျမင့္ရသို႔ လုပ္ျပီး အသံထြက္သည္) သံေလွ်ာ့ (အလြယ္တကူေျပာရရင္ ေအာက္ကျမင္ ထည့္ျပီးဆိုရတဲ့အသံျဖစ္သည္) သံေဖာ့ (အသံကိုေဖာ့ဆိုသည္) ဆိုျပီးရွိပါတယ္။ တရုတ္အသံထြက္ကို ဥပမာေပးရရင္ အ အာ အာ (အသံထြက္သည္ v ပံုအတုိင္း အသံကုိက်ရာကေနတက္သြားရမည္) အာ့ အ ဆိုျပီး “အ” တစ္လံုးတည္းကို အသံ ၅ သံ ထြက္လို႔ရပါတယ္။

အဲဒီအသံ tone ၅ ခုကို မွန္မွန္ကန္ကန္ထြက္ ႏုိင္ဖို႔ဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုလမ္းညႊန္သင္ၾကားေပးမယ့္ ဆရာတစ္ဦးကေတာ့လိုအပ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အဓိကက အသံထြက္ေလးကို ထြက္တတ္ဖို႔ပဲ။ အဲဒီအေျခခံေလးရသြားရင္ ဖ်င္းရင္း (အဂၤလိပ္လိုတရုတ္အသံထြက္ေတြကို ေရးထားတဲ့) bo, po, mo, fo,… (ေပၚ၊ ေဖာ၊ ေမာ၊ ေဖာ (f)…) ကိုေလ့က်င့္ရပါမယ္။ အဲဒါေတြရျပီ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ ဖ်င္းရင္း နဲ႔ေရးထားတဲ့ စကားေျပာစာအုပ္ေလးေတြကို ဖတ္ျပီးကိုယ့္ဟာကိုယ္ေလ့လာ ႏိုင္ပါျပီ။ သိထားသင့္တာတစ္ခုက က်ေနာ္တုိ႔ အခု တရုတ္ official language က Mandarin (မန္ဒရင္) ဘာသာစကားျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔အသံက ေဒသိယအသံေတြနဲ႔ ကြဲလြဲမႈရွိတယ္။ ျမင္သာေအာင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အားလံုးရုပ္ရွင္ထဲမွာ ၾကားဖူးေနၾကျဖစ္မယ့္ စကားလံုးေလးနဲ႔ ဥပမာေပးပါ့မယ္။ ျမန္မာလို ဆရာ လို႔အဓိပၺာယ္သက္ေ၇ာက္တဲ့ တရုတ္အေခၚ ေလာင္စြတ္ ဆိုတာပါ။ မန္ဒရင္ ဘာသာစကားနဲ႔ေျပာမယ္ဆိုရင္ အဲဒါကို ေလာင္ရႊတ္ လို႔ထြက္မွ မွန္ပါတယ္။ (ျမန္မာလိုေပါင္းထားျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ အသံထြက္အမွန္ကန္ဆံုးမျဖစ္ပါ။)  အဲဒါအျပင္ ေက်ာင္းသား (တရုတ္လို ရႊယ္စိမ္း)၊ မန္ဒရင္စကားနဲ႔အသံထြက္မယ္ဆိုရင္ ရႊယ္ရႊန္း လို႔ထြက္ရတာ စသျဖင့္ေပါ့။ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ဒါက က်ေနာ္လြယ္ကူတဲ့ ဥပမာကို ယူျပတာပါ။ ေနာက္ထပ္ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက အေရးအသားပုိင္းမွာ တရုတ္စာကုိ လက္ေရးရွည္ လက္ေရးတို ဆုိျပီး ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား ခြဲျခားထားပါတယ္။ မန္ဒရင္ဘာသာစကားက လက္ေရးတိုကို သံုးပါတယ္။ ခုဆိုရင္ ထို္င္၀မ္ကြ်န္းစု ေလးမွာသာ လက္ေရးရွည္ကို သံုးစြဲပါေတာ့တယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လက္ေရးတုိ ကိုပဲေျပာင္းလဲသံုးေနၾကပါျပီ။ လက္ေရးတိုနဲ႔ လက္ေရးရွည္မွာ ကိုယ္စီစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္ေလးေတြရွိပါတယ္။ လက္ေရးရွည္မွာ စာလံုးတုိင္းလိုလိုမွာ သူ႔အဓိပၺာယ္နဲ႔သူရွိပါတယ္။ လက္ေရးတုိမွာကေတာ့ အဲေလာက္ထိေလးနက္မႈ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕အားသာခ်က္ကေတာ့ စာလံုးက စုတ္ခ်က္ ေတြအမ်ားၾကီးဆြဲစရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့။ ၾကားဖူးတာေလး ေတာင္ရွိေသးတယ္။ ထုိင္၀မ္က လူေတြက လက္ေရးတိုေရးတဲ့သူေတြကုိေျပာတယ္။ မင္းတုိ႔မွာ အခ်စ္ ဆိုတာ မရွိဘူးတဲ့။ အဲဒီေတာ့ လက္ေရးတိုေရးတဲ့သူေတြက ေျပာတာေပါ့ ဘာလို႔မင္းတို႔က အဲလိုေျပာႏုိင္သလဲဆိုေတာ့ လက္ေရးရွည္ေရးတဲ့ ထုိင္၀မ္ကလူေတြက ဒီမွာေလ မင္းတို႔ေရးတဲ့ အခ်စ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႔ ငါတို႔ေရးတဲ့ အခ်စ္ဆိုတာ မွာကြဲျပားမႈရွိလို႔ေပါ့တဲ့။ မွန္ပါတယ္။ လက္ေရးရွည္ မွာ တရုတ္လို အိုက္ “အခ်စ္” ဆိုတဲ့ စကားလံုးမွာ စိတ္ထားကိုေဖာ္ေဆာင္တဲ့ စာလံုးေလးပူးတြဲပါေနပါတယ္။ လက္ေရးတုိမွာကေတာ့ အဲဒါကို ျဖဳတ္လိုက္တယ္ေလ။ လက္ေရးရွည္ 愛, လက္ေရးတို 爱 ခုေရးထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းဆိုတဲ့ စာလံုးေလးႏွစ္လံုးထဲက ကြဲျပားခ်က္ေပါ့။ အဲဒီလက္ေရးတိုမွာ မပါတဲ့ 心 ဆိုတဲ့စာလံုးေလးက စိတ္၊ ႏွလံုးသား ကိုေဖာ္ေဆာင္ပါတယ္။ ခ်စ္တာက စိတ္ထဲကေကာ ႏွလံုးသားထဲကေကာေပါ့။ လက္ေရးတုိကေတာ့ မပါခဲ့ဘူးေလ။ ဒါက ကြဲျပားခ်က္ေလး ေျပာျပခ်င္လို႔ပါ။ စကားျဖတ္ေတာ့မယ္ေနာ္။ ေျပာမယ့္ဟာက Website link ေျပာျပမွာ ခုဟာက ေျပာရင္း ေျပာရင္း နဲ႔တပ္ထားတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔လြဲကုန္ေတာ့မယ္။

ကဲ…ကဲ ခုဟာက ခုနက က်ေနာ္အေပၚကေျပာတာေတြလို ဆရာနဲ႔အခ်ိန္ေပးျပီး သင္ဖို႔အခ်ိန္မေပးႏုိင္ရင္လည္း အျခားနည္းလမ္းေလးေပါ့။ သူကေတာ့ ေပါ၊ေဖာ၊ေမာ၊ေဖာ လဲ မလိုဘူး။ အဓိကက သင္ျပီး ထြက္တဲ့အသံကို ေသခ်ာလိုက္မွတ္ျပီး သူ႔အသံအတုိင္း လိုက္ထြက္ႏုိင္ရင္ ရပါျပီ။ အသံထြက္က Mandarin အသံထြက္အမွန္ပါဘဲ။ စာလံုး သို႔ စာေၾကာင္း ရဲ႕အဓိပၸာယ္ေတြကိုလည္း အဂၤလိပ္လို ျပန္ရွင္းျပေပးပါတယ္။ mp3 အေနနဲ႔ download ရယူျပီး အားလပ္တဲ့အခ်ိန္ေလးေတြမွာ ေလ့လာလို႔အဆင္ေျပပါတယ္။ ေအာက္ကလင့္မွာ ၀င္ေရာက္ေလ့လာႏုိင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

http://www.clearchinese.com/mp3-lessons/newbie/index.htm

ေနာက္ေၾကာ္ျငာေလး၀င္လိုက္အံုးမယ္ေနာ္။  တရုတ္စာေလ့လာရာမွာ ေဒၚ၀ါ၀ါ ရဲ တရုတ္ ျမန္မာ စကားေျပာ (simplified Chinese) ရယ္ ေဒၚနီလာတင္ရဲ႕ စာအုပ္ေတြက ေတာ္ေတာ္ အေထာက္အကူျပဳပါတယ္။ သူက ေပါ၊ေဖာ၊ေမာ၊ေဖာနဲ႔ ေကာ ျမန္မာလိုအနီးစပ္ဆံုး အသံထြက္ကိုပါေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ က်ေနာ္အေပၚမွာ ရွင္းျပခဲ့တဲ့ ဗဟုသုတေလးေတြကို စိတ္၀င္စားတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေအာက္က က်ေနာ့္ blog မွာလဲ ဖတ္ရႈႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

http://yanpyae.wordpress.com/category/chinese/

 

မွတ္သားမိသမွ်

我们应该经常去想：有什么事别人做不到而我能做到。

有什么事别人做到了我还能做得更好。

သူမ်ားမလုပ္ႏိုင္တဲ့ ဘယ္အ၇ာေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာနဲ႕ သူမ်ားလုပ္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြကိုလည္း ကိုယ္ကပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါေသးတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ စဥ္းစားေနသင့္တယ္။

…….

…….

认真做事，

只能把事做对。

用心做事，

才能把事做好。

အလုပ္ကို ေစ့ေစ့စပ္စပ္လုပ္ပါ။ စိတ္ပါလက္ပါလုပ္ပါ။ ပိုမိုေကာင္းမြန္စြာလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေပမည္။

…….

ျမန္မာလိုဆီေလ်ာ္ေအာင္ျပန္ေပးထားပါတယ္။

 

Ancestors of the Chinese Nation （华夏之祖）

တရုတ္လူမ်ိဳးေတြဟာ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ Yan (ရန္), Huang (ဟြမ္) တို႔ရဲ႕ သားသမီး ေျမးျမစ္မ်ားလို႔ ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။ အဲလိုေျပာရတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ သူတို႔ဟာ Yan  ၊ Huang ဘုရင္ႏွစ္ဦးနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနလို႔ပါလို႔ သမိုင္းေၾကာင္းအရ သိရွိရပါတယ္။ သမိုင္းေၾကာင္းကိုေျပာရရင္ေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္ခန္႔က တရုတ္လူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ ဘုိးေဘးေတြဟာ ျမစ္၀ါျမစ္၀ွမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ား အသီးသီးခြဲျပီးေနထုိင္ၾကတယ္။ အဲဒီမ်ိဳးႏြယ္စုေတြထဲက လူမ်ိဳးစုႏွစ္စုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ကေတာ့ ရန္ နဲ႔ ဟြမ္ ဘုရင္တို႔ျဖစ္ျပီး သူတို႔ႏွစ္ဦးဟာ မေအတူဖေအကြဲ ညီအစ္ကိုမ်ားျဖစ္ၾကတယ္။ သူတို႔လိုပဲ ရန္စီျမစ္၀ွမ္းေဒသမွာ အေျခခ်ေနထုိင္တဲ့ Chiyou (ခြ်တ္ယုံ) ေခါင္းေဆာင္တဲ့ လူမ်ိဳးစုတစ္စုလည္းရွိပါတယ္။ ဒ႑ာရီအရေျပာရရင္ အဲဒီလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ပံုက တိရစၧာန္ေတြကဲ့သို႔ ေၾကာက္စရာေကာင္းျပီး သံ၊ေၾကးကဲ့သို႔မာေၾကာေသာဦးေခါင္းမ်ားရွိကာ သဲနဲ႔ေက်ာက္တုန္းမ်ားကိုေတာင္ အစာေခ်ဖ်က္ႏုိင္တဲ့ အစာအိမ္မ်ားရွိၾကပါတယ္။ ဒါအျပင္ သူတို႔မွာ လက္နက္ကိရိယာအေျမာက္အျမားရွိျပီး ေမွာ္အတတ္ကိုပင္ တတ္ေျမာက္ၾကပါတယ္။ Chiyou ကမၾကာခဏ သူ႔ရဲ႕မ်ိဳးႏြယ္စုေတြကိုဦးေဆာင္ျပီး အျခားမ်ိဳးႏြယ္စုေတြကို တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အျခားမ်ိဳးႏြယ္စုေတြကေတာ့ သူတို႔ကိုျပန္လည္ခုခံႏုိင္စြမ္းမရွိခဲ့ပါဘူး။ သူတို႔တုိက္ခိုက္တဲ့အထဲမွာ Yan ဘုရင္ရဲ႕မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားလည္း အပါအ၀င္ျဖစ္တယ္။ Yan ဘုရင္ဟာ စစ္ေရးနိမ့္တဲ့အခါမွာေတာ့ Huang ဘုရင္ထံမွာ အကူအညီေတာင္းခံခဲ့တယ္။

ဒါနဲ႔ Huang ဘုရင္က သူတို႔မ်ိဳးႏြယ္စုေတြကို စုစည္းျပီး လက္နက္အသစ္အဆန္းမ်ားကို တီထြင္ခဲ့တယ္။ ဒါ့အျပင္ အာဇာနည္သူရဲေကာင္း Ying Long ကိုလည္း ေတာရိုင္းတရိစၧာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ဖမ္းဆီးခိုင္းျပီး စစ္အတြင္းရဲမက္အျဖစ္အသံုးခ်ႏုိင္ဖို႔ ယဥ္ပါးေအာင္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားဖို႔ခိုင္းေစခဲ့တယ္။ မၾကာခင္မွာ ေတာရိုင္းတိရစၧာန္ေတြက သူရဲေကာင္း Ying Long ရဲ႕အမိန္႔ကိုနာခံလာၾကတယ္။ Huang ဘုရင္ဟာ Ying Long အားေတာရိုင္းတရိစၧာန္မ်ားကို ကင္းပုန္းခ်ထားရန္အမိန္႔ေပးျပီး မ်ိဳးႏြယ္စုအသီးသီးကို ကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္ကာ Chiyou ကိုသြားေရာက္တိုက္ခိုက္ေလသည္။

Huang ဘုရင္ သည္ Chiyou ႏွင္ခဏၾကာတိုက္ခိုက္ျပီး တပ္ဆုတ္ဟန္ေဆာင္ကာ Chiyou နဲ႔သူ႔တပ္သားမ်ားကို ေတာရိုင္းတိရစၧာန္မ်ား ကင္းပုန္းခ်ထားတဲ့ေနရာကို မွ်ားေခၚသြားၾကတယ္။ ကင္းပုန္းခ်ထားတဲ့ေနရာကို ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ သူရဲေကာင္း Ying Long ကခ်က္ခ်င္း တိရစၧာန္မ်ားကို ရန္သူမ်ားကို တိုက္ခိုက္ဖို႔အမိန္႔ေပးလိုက္တဲ့အခါ တိရစၧာန္မ်ားက ရန္စြယ္တေငါေငါနဲ႔ ရန္သူေတြကို ကုတ္ျခစ္ တုိက္ခိုက္ၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ Chiyou ဟာ သူ႔ရဲ႕တပ္သားေတြ ေသသူေသ၊ ဒဏ္ရာရသူရ၊ ေျပးသူေျပး ျဖစ္ေနတဲ့အေျခအေနကို ျမင္တဲ့အခါ ခ်က္ျခင္းေမွာ္အတတ္ပညာကုိ အသံုးခ်ျပီး ေလျပင္းမုန္တုိင္းၾကီးတစ္ခုဖန္တီးခဲ့တယ္။ ထိုအခါ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုးမည္းေမွာင္သြားျပီး ဘာကိုမွမျမင္ရေတာ့ေပ။ Chiyou က Huang ဘုရင္ရဲ႕တပ္သားမ်ားဟာ မ်က္စိလည္လမ္းေပ်ာက္ျဖစ္သြားလိမ့္မည္ဟုေတြးထင္ခဲ့ေသာ္လည္း Huang ဘုရင္က သူ႔ရဲ႕ ဖန္တီးမွႈအသစ္ျဖစ္တဲ့ သံလိုက္အိမ္ေျမွာင္တပ္ဆင္ထားတဲ့ လွည္းေပၚတြင္ဦးေဆာင္လ်က္ တပ္သားမ်ားနဲ႔ Chiyou ဆီသို႔ဦးတည္လာခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ Chiyou ရဲ႕တပ္သားမ်ားက်ဆံုးျပီး သူရဲေကာင္း Yin Long က Chiyou ကိုသတ္ျဖတ္ႏုိင္ခဲ့ျပီး Huang ဘုရင္က စစ္ပြဲမွာအႏုိင္ရရွိခဲ့ပါတယ္။

ထိုအခ်ိန္မွ၍ လူအမ်ားက Huang ဘုရင္အား မိုးနတ္မင္းသားေတာ္ဟု ေခၚဆိုၾကျပီး မ်ိဳးႏြယ္စုအသီးသီးရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္တင္ေျမွာက္ၾကတယ္။ Huang ဘုရင္က မ်ိဳးႏြယ္စုေတြကို ဦးေဆာင္ျပီး လယ္ယာအထြက္တိုးေရး၊ စာေပဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္ေရး စတာေတြကို ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္။ ဒါ့အျပင္ Huang ဘုရင္ဟာ တရုတ္ျပည္ၮ္ ပထမဆံုး ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ တြက္နည္းကို တီထြင္ခဲ့ျပီး Huang Di Li (ဟြမ္သိလိ) ဟုလည္းေကာင္း၊ Huang Li (ဟြမ္လိ) ဟုလည္းေကာင္းေခၚတြင္ခဲ့တယ္။ Huang ဘုရင္ သည္ နာမည္ေက်ာ္ၾကားေသာဆရာ၀န္ၾကီး Qi Bo (ခ်ီေပၚ) နဲ႔အတူ ေဆးပညာမ်ားကိုလည္း သုေတသနျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး သူတို႔၏ေဆးပညာသေဘာတရားမ်ားအေၾကာင္းကို Huang Di Nei Jing (ဟြမ္သိေန႔က်င္း) ဟူေသာအမည္ျဖင့္ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားအတြက္ ေရးသားျပဳစုခဲ့သည္။  Huang ဘုရင္သည္ သူ၏ဇနီးကိုလည္း အမ်ားျပည္သူကို ပိုးေမြးျမဴနည္းအတတ္ပညာ သင္းၾကားေပးေစ၍ အေရာင္အေသြးစံုလင္ေတာက္ပသည့္ အ၀တ္အစားမ်ားကို ျပဳလုပ္ေစခဲ့သည္။ ဒါ့အျပင္ သမုိင္းပညာရွင္ Cang Xie (ခ်န္းရွယ္) အား စာလံုးသကၤတမ်ားတီထြင္ေစသည့္အျပင္ ေတးဂီတပညာရွင္မ်ားကိုလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာတူရိယာ ပစၥည္းမ်ားကို တီထြင္ျပဳလုပ္ေစခဲ့သည္။ အိမ္၊ ယာဥ္၊ ေလွ အစရွိသည္တုိ႔ကိုလည္း တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကသည္။ ေၾကးကိုအသံုးျပဳျပီး လက္နက္မ်ားကိုလည္း ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမစ္၀ါျမစ္၀ွမ္းေဒသသည္  ေရွးေခတ္တရုတ္စာေပယဥ္ေက်းမႈ အခ်က္အခ်ာေဒသျဖစ္လာျပီး ေရွးေခတ္တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔၏ စာေပယဥ္ေက်းမႈျမစ္ဖ်ားခံရာ ေဒသတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့သည္။

ျမစ္၀ါျမစ္၀ွမ္းေဒသတြင္ရွိေသာ မ်ိဳးႏြယ္တူမ်ားက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ Hua (ဟြာ)လူမ်ိဳး ႏွင့္ Huaxia (ဟြာရွ) လူမ်ိဳးမ်ားဟု သတ္မွတ္ေခၚဆုိခဲ့ၾကသည္။ Huaxia လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ျပည္သူလူထုေတြကို စာေပယဥ္ေက်းမႈမ်ားတျဖည္းျဖည္းႏွင့္ တုိင္းျပည္တစ္ျပည္လံုးပ်ံ႕ႏွ႔ံေစရန္ လက္ဆင့္ကမ္းေပးခဲ့ၾကသည္။ ဤနည္းျဖင့္ Zhong Hua Min Zu (က်ံဳးဟြာမင္ဇူ) ဟူေသာအေခၚအေ၀ၚသည္ တရုတ္ျပည္ရွိလူမ်ိဳးစုမ်ားအားလံုး၏ ေယဘူယအေခၚအေ၀ၚ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ တရုတ္ျပည္သူလူထုမ်ားသည္ Huang ဘုရင္အား လြန္စြာၾကည္ညိဳေလးစားၾကျပီး Huaxia လူမ်ိဳးတုိ႔၏ဘုိးေဘးအျဖစ္သတ္မွတ္ၾကသည္။ ဒါအျပင္မိမိကိုယ္ကုိယ္လည္း ဟြမ္ဘုရင္၏ ေျမျမစ္မ်ားအျဖစ္ခံယူၾကသည္။ ဒါ့အျပင္ ရန္ ႏွင့္ ဟြမ္ ဘုရင္တို႔သည္ မိခင္တစ္ဦးတည္းမွ ေမြးဖြားသျဖင့္ လူမ်ိဳးစု ၂ စုပူးေပါင္းလိုက္ၾကျပီးေနာက္ တရုတ္လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ မိမိကုိယ္မိမိ ရန္ ဟြမ္ တို႔၏ေျမးျမစ္မ်ား ဟုေျပာဆိုခဲ့ၾကသည္။ တစ္ဆင့္စကားေျပာဆိုခ်က္မ်ားအရ ဟြမ္ဘုရင္အသက္ (၁၀၀) ျပည့္သည့္ေန႔တြင္ မိုးေပၚမွနတ္နဂါးက သူ႔အားၾကိဳဆိုျပီး နတ္နဂါးစီး၍ ေကာင္းကင္ေပၚသို႔ လိုက္ပါသြားခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ လူအမ်ားက ဟြမ္ဘုရင္အား အထိမ္းအမွတ္အေနျဖင့္ ေရွးေဟာင္းျမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္သည့္ Xi’an (ရွီးအန္း) ၮ္ ဟြမ္ဘုရင္ဗိမာန္ကို တည္ေဆာက္ေပးခဲ့သည္။

Ref: Internet, MUFL course (炎黄子孙)

 

All Possible Pinyin Syllables in Mandarin Chinese

 

တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔၏ (姓) မ်ိဳးရိုးႏွင့္ (名) အမည္ အပိုင္း (၃)

အသစ္ထြက္ေပၚလာေသာ မ်ိဳးရိုးနာမည္မ်ားမွာမူ အဆင္ေျပသလိုမွည့္ေခၚမႈမ်ား မ်ားျပားလာခဲ့ သည္။ ေျမထည္လုပ္ငန္း လုပ္ေသာ အလုပ္သမားမ်ားသည္ 陶器 (ေထာင္ခ်ိ = ေျမထည္၊ အိုးထန္း) မွ 陶 (ေထာင္) စာလံုးကို Xing အျဖစ္မွည့္ေခၚသလို စုန္း၊ ေမွာ္အတတ္ပညာျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳသူတို႔သည္ 巫师 (၀ူးရွစ္း = စုန္း၊ ေမွာ္ဆရာ) မွ 巫 (၀ူး) စာလံုးကို Xing အျဖစ္မွည့္ေခၚၾကသည္။ 池 (ခြ်တ္~ = ေရကန္) အနီးအနားေနထိုင္သူကလည္း 池(ခြ်တ္~) ဆိုေသာစာလံုးကို Xing အျဖစ္မွည့္ေခၚၾကသျဖင့္ နီးစပ္ရာ အလုပ္အကိုင္၊ အရာ၀တၳဳ၊ ပတ္၀န္းက်င္တို႔ကို ကိုယ္ပိုင္ Xing အျဖစ္အသံုးျပဳလာၾကသည္။ တရုတ္ႏိုင္ငံ 东汉 (သံုးဟန႔္) တြင္ နာမည္ၾကီးစာေပပညာရွင္ 东方朔 (သံုးဖန္းေလွ်ာ့) ဟူေသာအမည္ျဖစ္ ေပၚလာပံုကို ေျပာရလွ်င္ ဖခင္သည္ 张 (က်န္း) မ်ိဳးႏြယ္ျဖစ္ျပီး သံုးဖန္းေလွ်ာ့မေမြးခင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ မိခင္မွာ သံုးဖန္းေလွ်ာ့ကိုေမြးျပီး သံုးရက္အၾကာတြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကေလးကို အိမ္နီးခ်င္းတစ္ေယာက္က ေခၚယူေမြးစားကာ အမည္ေပးရာတြင္ ကေလးေမြးဖြားစဥ္က 东方 (အေရွ႕အရပ္) မွ အလင္းမ်ားစတင္ထြက္ေပၚလာခ်ိန္ ေမြးဖြား သျဖင့္东方 (သံုးဖန္း) ဟူေသာစာလံုးကို မ်ိဳးရိုးအမည္အျဖစ္မွည့္ကာ 东方朔 (သံုးဖန္းေလွ်ာ့) ဟူေသာအမည္ ျဖစ္ေပၚလာျခင္း စသည့္ ဖခင္မ်ိဳးရိုးမွ မ်ိဳးရိုးေျပာင္းလဲသြားရသည့္ အျဖစ္မ်ိဳးလည္း မၾကာခဏေပၚေပါက္ခဲ့သည္။

အထူးသျဖင့္ ပေဒသရာဇ္စနစ္အဖြဲ႕အစည္း မ်ားတြင္ ထိုကဲ့သို႔မ်ားစြာျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က ျပည္သူလူထုတို႔သည္ ဘုရင္ႏွင့္ ဂုဏ္သေရရွိလူၾကီးမင္းတို႔၏ မူလးအမည္ကို မွည့္ေခၚခြင့္မရွိေပ။ အကယ္၍ မွည့္ေခၚမည္ ဆိုလွ်င္လည္း အဓိပၼာယ္တူ၊ အသံထြက္တူ သို႔မဟုတ္ စာလံုးခ်င္းခပ္ဆင္ဆင္တူသည့္ စကားလံုးျဖင့္ အစားထိုးေခၚဆိုခြင့္သာ ရွိေလသည္။ အကယ္၍ အမိန္႔မနာခံလွ်င္ မေလးစားသည္ဟု ယူဆျပီး အခန္႔မသင့္လွ်င္ ေသမိန္႔ေပးသည္အထိ ရွိခဲ့သည္။ ဥပမာ ဆိုရလွ်င္ 东汉(သံုးဟန္႔) ေခတ္ရွိ 明 (မင္) မင္းဆက္ဘုရင္၏ မ်ိဳးရိုးမွာ 刘 (လွ်ိဳ) ျဖစ္ျပီး အမည္မွာ 庄 (ကြ်မ္း) ျဖစ္သည္။ ထိုအခါ မ်ိဳးရိုး 庄 (ကြ်မ္း) ျဖစ္သည့္ အိမ္ေထာင္စုမ်ားသည္ စာလံုးခ်င္း အနက္အဓိပၼာယ္ဆင္တဲ့ 严 (ရန္) စာလံုးကို မ်ိဳးရိုးအမည္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲေခၚဆိုခဲ့ ရသည့္ျဖစ္ရပ္မ်ား ရွိခဲ့သည္။  汉朝 (ဟန္႔ေခ်ာင္ = ဟန္မင္းဆက္) ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားျပီးမွသာ လူအခ်ိဳ႕ဟာ သူတို႔ရဲ႕မူလမ်ိဳးရိုးျဖစ္တဲ့ 庄 (ကြ်မ္း) ကိုျပန္လည္ေျပာင္းၾကျပီး အခ်ိဳ႕မွာေတာ့ 严 (ရန္) မ်ိဳးရိုးကိုသာ ဆက္လက္ထိန္းသိမ္း ခဲ့ၾကသည္။

名 (မင္) အမည္ ဆိုေသာစာလံုးကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည့္လွ်င္ 夕 (ရွီး) ညေနခင္း ႏွင့္ 口 (ခံု) ပါးစပ္ စကားလံုးႏွစ္ခု ေပါင္းစည္းထားျပီး မူလအနက္အဓိပၼာယ္မွာ “ညေနခင္းတြင္ အျပန္အလွန္ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သျခင္း” ဟူ၍ျဖစ္သည္။ ေရွးေခတ္ နာမည္မရွိခင္အခ်ိန္အခါက လူအခ်င္းခ်င္းေတြ႕ၾကေသာအခါ ေခါင္းကိုငံု႔ျပျခင္း (သို႔) လက္ရိပ္လက္ဟန္ျဖင့္သာ ႏႈတ္ဆက္ ၾကသည္။ ထုိသို႔ႏႈတ္ဆက္ျခင္းသည္ ေန႔ခင္းဘက္တြင္ အဆင္ေျပႏိုင္ေသာ္လည္း ညေနခင္း အခ်င္းခ်င္းမသဲကြဲခ်ိန္တြင္ ပါးစပ္ျဖင့္ႏႈတ္ဆက္ျခင္းက ပိုမိုအဆင္ေျပလာသျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း အမည္မ်ားမွည့္ေခၚလာၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ပထမဆံုး အမည္မွည့္ေခၚမႈမ်ားမွာ အလြန္ရိုးရွင္းၾက သည္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ လူတို႔၏ပံုပန္းသ႑ာန္ဖြဲ႕စည္းပံုကို အဓိကထား ေခၚဆိုခဲ့ၾကသည္။ ဥပမာ ဆိုရေသာ္ ၀ေသာလူတစ္ေယာက္ကို ၀တုတ္၊ အရပ္ရွည္သူတစ္ေယာက္ကို အရွည္ၾကီး စသျဖင့္ ေခၚဆိုၾကသည္။

ယခင္က တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔သည္ အမည္ကို အထူးသျဖင့္ ေက်းလက္ေဒသေနထိုင္သူတို႔သည္ အမည္ကို အလြန္ရိုးစင္းစြာ မွည့္ေခၚၾကသည္။ မိန္းကေလးကို အမည္မွည့္ေခၚလွ်င္ 花 (ဟြာ) ပန္း၊ 草 (ေခ်ာင္) ျမက္၊香 (ရွန္း) ေမႊးၾကိဳင္သည္၊ 淑 (ရွဴး) တင့္တယ္ျမင့္ျမတ္ေသာ၊ 琴 (ခ်င္) ေစာင္း၊ 菊 (ကြ်ီ) ဂႏၡမာ စသည့္စကားလံုးမ်ား အျမဲတေစပါ၀င္သလို ေယာက်ၤားေလးမ်ား ဆိုလွ်င္ လည္း 铁柱 (ထ်ယ္က်ဴ႕) သံတိုင္၊ 铁蛋 (ထ်ယ္သန္႔) သံလုံး၊ 金锁 (က်င္းေဆာ္) ေရႊေသာ့၊ 银锁 (ရင္ေဆာ္) ေငြေသာ့၊ 铜锁 (ထံုေဆာ္) ေၾကးေသာ့၊ 大山 (သရွန္း) ေတာင္ၾကီး၊ 石头 (ရြႊတ္~ထံု) ေက်ာက္တံုး၊ 牛娃 (ညံဳ၀ါး) ႏြားကေလး စသည့္စကားလံုးမ်ား ျဖင့္ မွည့္ေခၚေလ့ရွိ ၾကသည္။ သူတို႔သည္ ထိုသို႔ထပ္တူျပဳမွည့္ေခၚျခင္းျဖင့္ မိန္းကေလးဆိုလွ်င္ လွပေသာ၊ တည္ျငိမ္ေသာ သေဘာေဆာင္ေစျပီး ေယာက်ၤားေလးဆိုလွ်င္ ကိုယ္ခႏၡာက်န္းမာ သန္စြမ္းျခင္း၊ ေအးေဆးျခင္း၊ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းလုပ္ႏိုင္ျခင္း၊  ၀တ္ႏိုင္စားႏိုင္ျခင္း တို႔ကို ျဖစ္ေစသည္ဟု ယူဆေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္ပိုင္းတြင္ အထူးသျဖင့္ စာတတ္ေပတတ္ မိသားစုမ်ားသည္ အမည္ကိုပို၍ အေလးထား လာၾကျပီး နက္နဲေသာ အဓိပၼာယ္တို႔ျဖင့္ မွည့္ေခၚလာၾကသည္။ တရုတ္ျပည္တြင္ နာမည္ၾကီး ပန္းခ်ီဆရာတစ္ဦးျဖစ္သည့္ 徐悲鸿 (ရႊီေပးဟုန္) ဆိုသူသည္ ငယ္စဥ္ကအလြန္ဆင္းရဲျပီး ေက်ာင္းမတတ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ အေဖာ္ကင္းမဲ့ေနေသာ 鸿 (ဟုန္) ဘဲ ရုပ္ဆိုးေလးသဖြယ္ အျမဲ အထီးက်န္ဆန္၊ 悲哀 (ေပးအိုင္း) ၀မ္းနည္းေၾကကြဲ ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ သူ႔အမည္ကို 悲鸿 (ေပးဟုန္) ဟုအမည္ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။ တရုတ္ျပည္တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ျပီးျဖစ္ေသာ ဘူမိေဗဒပညာရွင္ 李四光 (လီစြတ္ကြမ္း) ဆိုသူ၏ မူရင္းအမည္မွာ 李仲揆 (လီက်ံဳ႕ေခြ) ျဖစ္သည္။ သူသည္ ငယ္စဥ္က ဥာဏ္ေကာင္းျပီး စာေတာ္သူတစ္ဦးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အသက္ ၁၄ႏွစ္ အရြယ္တြင္ ဂ်ပန္သို႔ပညာေတာ္သင္စာေမးပြဲ၀င္ေျဖရာ ပထမရခဲ့သည္။ သို႔ရာတြင္ မွတ္ပံုတင္ဖို႔ form  ျဖည့္ရာတြင္ အမည္ေနရာတြင္ အသက္ 十四 (ရႊတ္~စြတ္) ဆယ့္ေလးႏွစ္ဆိုကာ မွားယြင္းျဖည့္စြက္ခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ form အသစ္၀ယ္ရန္လည္း ပိုက္ဆံလည္းမက်န္ေသာေၾကာင့္  ျဖတ္ခနဲအၾကံတစ္ခုေပၚကာ 十 (ရႊတ္~) တစ္ဆယ္ စာလံုးကို 李 (လီ) စာလံုးအျဖစ္ေျပာင္းလဲ ေရးလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ 李四 (လီစြတ္) ဆိုေသာအမည္မွာ နားေထာင္၍မေကာင္းေသာေၾကာင့္ 光 (ကြမ္း) ေတာက္ပျခင္း ဆိုေသာ စာလံုးကိုပါ ထပ္မံေပါင္းထည့္လိုက္ရာ 李四光 (လီစြတ္ကြမ္း) “ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတြင္ ထြန္းလင္းေတာက္ပေနသည့္ လီမ်ိဳးရိုး” ဟူ၍ လွပတင့္တယ္သည့္ အဓိပၼာယ္ သက္ေရာက္ သြားခဲ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မူရင္းအမည္ 李仲揆 (လီက်ံဳ႕ေခြ) ေပ်ာက္ကာ 李四光 (လီစြတ္ကြမ္း) ဆိုေသာအမည္ျဖင့္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကား ေသာ ဘူမိေဗဒပညာရွင္တစ္ဦးအျဖစ္ ရပ္တည္ခဲ့သည္။ ထုိ႔အျပင္ တရုတ္ျပည္ ႏိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းကို ေရးစပ္ခဲ့သည့္ 聂耳 (ညဲ့အယ္) ဆိုသူ၏အမည္ရင္းမွာ 聂守信 (ညဲ့စိုရွင့္) ျဖစ္သည္။ ေနာက္ေတာ့ လူတိုင္းက သူ႔ဟာ သံစဥ္မ်ိဳးစံုကိုနားေထာင္ရာမွာ အလြန္သြက္လက္ခ်က္ခ်ာသူအျဖစ္ ေတြ႔ရွိရေသာေၾကာင့္ သူ႔၏မိခင္က သူ႔ကို 聂耳(ညဲ့အယ္) 耳 = နား “တစ္ကိုယ္လံုးမွာ နားေတြနဲ႔ဖံုးလႊမ္းထားတယ္” လို႔ေျပာင္းလဲမွည့္ေခၚခဲ့တယ္။ သူေရးသားခဲ့တဲ့ သီခ်င္းမ်ားကလည္း ၾကီးမားတဲ့ေအာင္ျမင္မႈ မ်ား ရရွိခဲ့ပါတယ္။

 

တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔၏ (姓) မ်ိဳးရိုးႏွင့္ (名) အမည္ အပိုင္း (၂)

ဖခင္ကမ်ိဳးရိုး (姓=ရွင့္(Xing)) သယ္ေဆာင္သည့္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အခါတြင္ေတာ့ တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ ကို စတင္က်င့္သံုးလာၾကတယ္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေမြးလာသည့္ ကေလးသည္ မိခင္မည္သူဆိုတာသိသည့္အျပင္ ဖခင္မည္သူ ဆိုတာကိုပါ သိရွိလာၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဖခင္ႏွွင့္ေသြးသားေတာ္စပ္မႈသည္လည္း ပိုမိုတိက်ေပၚလြင္လာ ခဲ့သည္။ သို႔ႏွင့္ မိသားစုတစ္စုမွ သားသမီးမ်ား ေမြးဖြားျပီးေနာက္ သားသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ ျပဳခ်ိန္တြင္ အခ်ိဳ႕သားသမီးမ်ားမွာအိမ္ေထာင္စုမွ ခြဲထြက္သြားၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္က သမရိုးက်အားျဖင့္ မိသားစုတစ္ခုတြင္ ပထမဆံုးေမြးသည့္သားသာလွ်င္ ဖခင္၏ ဥစၥာ စည္းစိမ္ႏွင့္ မ်ိဳးရိုးကို ဆက္ခံခြင့္ရွိၾကသည္။ အျခားေသာေမြးခ်င္းမ်ားမွာမူ မိသားစုႏွင့္ ခြဲခြာျပီး အိုးသစ္အိမ္သစ္ ထူေထာင္လွ်င္ သူတို႔သည္ယခင္မိဘမိသားစု၏မ်ိဳးရိုးအမည္ကို လက္ထပ္သည့္အမ်ိဳးသား၏ မ်ိဳးရိုးေနာက္ဆက္အျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္ရသည္။ ထုိမ်ိဳးရိုးေနာက္ဆက္ျဖစ္သြားျခင္းကို တရုတ္လို(氏 = ရႊတ္(shi)) ဟုေခၚသည္။ ဥပမာ- မိန္းကေလးမ်ား အိမ္ေထာင္က်ျပီးလွ်င္ အမ်ိဳးသား၏ Xing ၊ ျပီးေနာက္ မူလ Xing ေနာက္မွာ shi ကိုထည့္သည္။ ရွင့္ ၀မ္ အမ်ိဳးသမီးက ရွင့္ လွ်ိဳ အမ်ိဳးသားကို လက္ထပ္လွ်င္ သူမကို Liu wang shi (လွ်ိဳ၀မ္ရႊတ္) လို႔ေခၚသည္။ သို႔ရာတြင္ ၎အသံုးကို ေသဆံုးသည့္အခါႏွင့္ စာအေရးအသားတြင္သာ အသံုးမ်ားသည္။ ေမးခြန္းေမးရာတြင္လည္း သင္ဘာ Xing လဲ လို႔ပဲေမးတာမ်ားသည္။ ဘာ shi လဲလို႔မေမးပါ။

ဤသို႔မ်ိဳးဆက္မ်ား ေခတ္အဆက္ဆက္ တစ္ဆက္ျပီးတစ္ဆက္ ခြဲထြက္သြားတဲ့အခါတြင္ 同姓不同氏 “မ်ိဳးရိုးတူျပီး မ်ိဳးရိုးေနာက္ဆက္မတူျခင္း” တို႔ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။ ကြ်န္ပိုင္ရွင္စနစ္ ေခတ္တြင္ မွႈးမတ္၊ မင္းေဆြမင္းမ်ိဳး စသည့္သူမ်ားတြင္သာ မ်ိဳးရိုး (姓=Xing) ႏွင့္ မ်ိဳးရိုး ေနာက္ဆက္ (氏 = shi) ခြဲျခားေတာ့သည္။ ေရွးေခတ္အခါကမူ (姓= Xing) ႏွင့္ (氏 = shi) အသံုးျပဳပံုမွာ ကြဲျပားျခားနားသည္။ (姓=Xing) ကိုေသြးသားေတာ္စပ္သူမ်ားအတြက္သာ ေခၚဆိုအသံုးျပဳျပီး လက္ထပ္ျခင္းတြင္မူကန္႔သတ္ခ်က္မ်ား သတ္မွတ္ထားသည္။ ဆိုရေသာ္ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး လက္ထပ္လွ်င္ (姓=Xing) တူျပီး (氏 = shi) မတူလွ်င္ လက္ထပ္ခြင့္ မရွိဘဲ (氏 = shi) တူျပီး (姓=Xing) မတူမွသာ လက္ထပ္၍ရျခင္းျဖစ္သည္။ ပထမဆံုး ေပၚေပါက္လာေသာ (氏 = shi) မ်ားသည္ ေနရာေဒသ၊ ရာထူေနရာမ်ားကို အစြဲျပဳျပီး မွည့္ေခၚေလ့ရွိၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ (氏 = shi) ကို လူ႔ေဘာင္ေနရာ၊ အဖဲြဲ႕အစည္း၏ အမွတ္သေကၤတမ်ားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲ မွတ္ယူလာၾကသည္။

တရုတ္ႏုိင္ငံမွာ က်န္ရွိေနေသးေသာ မ်ိဳးရိုးေနာက္ဆက္ပါ၀င္သည့္ မ်ိဳးရိုးအမည္မ်ားအမ်ားစုတြင္阝(အဲယ္ေသာင္းဖန္) ဆိုေသာစာလံုး ညာဘက္တြင္ပါရွိျပီး အခ်ိဳ႕မွာ ႏိုင္ငံအမည္၊ ေနရာအမည္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ဥမမာ- 邓 (သိမ့္)၊ 邢 (ရွင္)၊ 朗 (လန္)၊ 郭 (ေကာ)၊ 郑 (က်ိန္႔) 华 (ဟြ)၊ 蒋 (က်န္)၊ 蒙 (မြန္ဂ္)၊ 盖(ကဲယ္)၊ 苏 (စူး)၊ 陈 (ခ်ိန္)၊ 阳(ရန္) စသျဖင့္ ခန္႔မွန္းေခ် မ်ိဳးရိုး အမ်ိဳးေပါင္း တစ္ေထာင္ေက်ာ္တည္ရွိပါသည္။ ဒါ့အျပင္ တရုတ္ႏိုင္ငံတြင္ ေရွးယခင္က စက္ရံု တည္ေထာင္ေသာ အရာရွိမ်ားကို 司空 (စြတ္းခုန္း)၊ စစ္တပ္ႏွင့္ စစ္ဖက္ဆိုင္ရာ ဘ႑ာထိန္း တို႔ကို 司马 (စြတ္းမာ)၊ ရဲ၊ တရားရံုး ႏွင့္ ေထာင္ ရွိအရာရွိမ်ားကို 司寇 (စြတ္းခုတ္) အစရွိသျဖင့္ သတ္မွတ္ေခၚဆိုၾကရာ ထိုစာလံုးမ်ားသည္ ေနာက္တြင္ စာလံုးႏွစ္ခု ျဖင့္ဖဲြ႕စည္းထားေသာ မ်ိဳးရိုး ေပၚေပါက္လာျခင္း အစျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဥပမာ 诸葛 (က်ဴးကဲယ္္)  ဆိုေသာစာလံုးႏွစ္ခုႏွင့္ ေပါင္းစပ္ထားသည့္ Xing ကို မည့္သို႔ေပၚေပါက္လာသနည္းဟု ဆိုရလွ်င္ သမိုင္းအရျဖစ္ရပ္ႏွစ္ခု ရွိပါသည္။

တစ္ခုမွာ 葛 (ကဲယ္) မ်ိဳးရိုးအစသည္ ယခု 山东 (ဆန္းသံုး) ခရိုင္ 诸 (က်ဴး) ျမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ေနာက္တြင္ 阳都 (ရန္သုန္း) ဟုေခၚေသာ ယခင္ကတည္းက葛 (ကဲယ္) လူမ်ိဳးနယ္ခံမ်ားရွိသည့္ ေနရာသို႔ေျပာင္းေရႊ႕ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေနာက္မွေျပာင္းေရႊလာေသာသူမ်ားကို 诸葛 (က်ဴးကဲယ္္) မ်ိဳးရိုးဟု မွည့္ေခၚလိုက္ၾကသည္။ ေနာက္တစ္ခုမွာ 秦朝 (ခ်င္ေခ်ာင္) ခ်င္မင္းဆက္ ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းအခ်ိန္တြင္ ေတာင္သူ လယ္သမားအေရးေတာ္ပံု တပ္ဖြဲ႕တြင္ အမည္ 葛婴 (ကဲယ္ရင္း) ေခၚေသာ ထင္ရွား ေက်ာ္ၾကားသည့္ ဗိုလ္ခ်ုဳပ္တစ္ေယာက္ ရွိခဲ့သည္။ သူသည္မ်ားစြာေသာ စြမ္းေဆာင္မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ 汉朝 (ဟန္႔ေခ်ာင္) ဟန္မင္းဆက္တည္ေထာင္သည့္အခ်ိန္တြင္ 葛婴 (ကဲယ္ရင္း)၏ ေျမးအား ဘုရင္မင္းျမတ္က 诸 (က်ဴး) ျမိဳ႕ေတာ္တြင္ ဘုရင္အျဖစ္ေျမွာက္စားခဲ့ သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔တစ္အိမ္သားလံုး၏ မ်ိဳးရိုးအမည္ သည္ 诸葛 (က်ဴးကဲယ္္) မ်ိဳးရိုး အျဖစ္ ေျပာင္းလဲေခၚတြင္ခဲ့သည္။

ခ်င္မင္းဆက္ျပီးေနာက္ ကြ်န္စနစ္ေခတ္မွလြတ္ေျမာက္ကာ လြတ္လပ္ေသာျပည္သူမ်ားအျဖစ္ ရပ္တည္ခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ လူတိုင္းလူတိုင္းတြင္ မ်ိဳးရိုးမ်ားရွိလာျပီး   (姓=Xing) ႏွင့္ (氏 = shi) ခြဲျခားျခင္းမွာလည္း တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့သည္။

ဆက္လက္ေရးသားပါမည္။

 

တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔၏ (姓) မ်ိဳးရိုးႏွင့္ (名) အမည္ အပိုင္း(၁)

Preface:

က်ေနာ္ တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔၏ မ်ိဳးရိုး ႏွင့္ အမည္ သမိုင္းေၾကာင္းကို ဘာသာျပန္ဆိုရျခင္းမွာ တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ မ်ိဳးရိုး၊ အမည္  ေတြက မည္သို႔မည္ပံုျဖစ္ေပၚလာရသည္ကို လူသိနည္းသည္ဟု ထင္မိတာေၾကာင့္ ေရးျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္ဘာသာ တတိယႏွစ္သင္ၾကားစဥ္က သင္္ယူခဲ့ရေသာဖတ္စာမွ ျပန္လည္ျပန္ဆိုေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ သင္ၾကား စဥ္မွာ ဆရာကတရုတ္ျပည္မွဆရာျပီး ျမန္မာလိုမတတ္သည့္အတြက္ တရုတ္လိုပဲ ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ယခုက်ေနာ္ ျမန္မာဘာသာျပန္ဆိုထားရာတြင္ စာဖတ္သူမ်ား မရွင္းလင္းသည္မ်ား ရွိခဲ့ပါက ဘာသာျပန္သူ၏ အားနည္းခ်က္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံလိုပါသည္။

တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔၏ (姓) မ်ိဳးရိုးႏွင့္ (名) အမည္ အပိုင္း (၁)

ကမာၻေပၚတြင္ရွိေသာ လူမ်ိဳးအမ်ားစု၏ မ်ိဳးရိုးျဖစ္တည္လာမႈသည္ လြန္စြာေနာက္က်လွျပီး မ်ိဳးရိုးသက္တမ္းတည္ျမဲမႈမွာလဲ အတိုဆံုးေလးငါးဆယ္ႏွစ္မွစတင္၍ အၾကာဆံုးႏွစ္ေပါင္း ေလးငါးရာ ထိသာျဖစ္သည္။ ခရစ္ေတာ္မတိုင္မွီ ႏွစ္ေပါင္း ေလးငါးေထာင္ခန္႔တြင္ လူမ်ိဳးတစ္ခုအျဖစ္တည္ရွိခဲ့သည့့္္ အေနာက္တုိင္းလူမ်ိဳးမ်ား၏္ မ်ိဳးရိုး (surname) သည္ပင္ ေနာက္က်မွေပၚေပါက္ခဲ့ျပီး အခ်ိဳ႕လူမ်ိဳးဆိုလွ်င္ ယခုထက္ထိ နာမည္သာရွိျပီး မ်ိဳးရိုးသမိုင္းေၾကာင္းမရွိသည္မ်ားလည္း ရွိပါသည္။ သို႔ရာတြင္ တရုတ္ျပည္တြင္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကပင္ မ်ိဳးရိုးယဥ္ေက်းမႈရိုးရာအစဥ္အလာမ်ား ေပၚထြန္းခဲ့သည္။ တရုတ္ျပည္ တြင္ ယခုလက္ရွိတည္ရွိေနေသာ မ်ိဳးရိုးအမည္မ်ားသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းသံုးေထာင္ေက်ာ္ရွိ 商(Shang)၊周(Zhou) ေခတ္ကာလမ်ားတြင္ပင္ ေပၚေပါက္ခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တရုတ္ျပည္၏ ရွည္ၾကာေသာယဥ္ေက်းမႈမ်ားတြြင္ မ်ိဳးရိုးႏွင့္ဆိုင္ေသာ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားကိုပါ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ ပါသည္။ ထုိ႔အျပင္ စကားပံုမ်ားတြင္လည္း မ်ိဳးရိုးစကားလံုးမ်ားပါ၀င္ေသာ အသံုးအႏႈန္းမ်ားျဖင့္ ခိုင္ႏိႈင္းထားပံုမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။

စကားပံုအခ်ိဳ႕ ကိုေျပာရမည္ဆုိလွ်င္ 张冠李戴 (က်န္းကြမ္းလီသိုက္ = အမွားမွားအယြင္းယြင္း ျပဳမိသည္) 毛遂自荐 (ေမာင္ေစြ႕စြတ္(z)က်န္႔ = ကိုယ့္အသိစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ကိုယ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္သည္) 徐娘半老 (ရႊီးညန္ပန္႔ေလာင္ =ျမဴစြယ္တတ္ျပီး လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီေသာ သက္လတ္ပိုင္းအမ်ိဳးသမီး) 王婆卖瓜，自卖自夸 (၀မ္ေဖာ္မိုက္ကြား စြတ္(z)မိုက္စြတ္(z)ခြား = ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္ 王小而过年—年不如一年 (၀မ္ေရွာင္အဲယ္ေကာ့ညန္–ညန္ပုရူယိညန္ = တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ညံ့သြားတယ္) 张家长，李家短 (သူမ်ားအတင္းအဖ်င္းကို ေလွ်ာက္ေျပာသည္) 三个臭皮匠，顶个诸葛亮 (ဆန္းေကာ့ခ်ဳတ္ဖီက်န္႔ တင္ေကာ့က်ဴးေကာ္လွ်န္႔ = လူညံ့ ၃ ေယာက္ေပါင္းလွ်င္ သူရဲေကာင္း ၁ ေယာက္ကို မွီႏိုင္တယ္) စသည့္စကားပံုတို႔တြင္ 张，王，李，毛遂，诸葛 စာလံုးမ်ားသည္ တရုတ္မ်ိဳးရိုး နာမည္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ထိုစကားပံုမ်ားတြင္ပါ၀င္ေသာ မ်ိဳးရိုးအမည္မ်ားသည္ စကားပံုမ်ား၏အနက္အဓိပၼာယ္မ်ားႏွင့္ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနပါသည္။ အကယ္၍သာ မ်ိဳးရိုးအမည္မ်ားကိုထိန္ခ်န္ထားပါက အထက္ပါစကားပံုမ်ား၊ ဆိုရိုးစကားမ်ားသည္လည္း တည္ရွိႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။

ထုိ႔အျပင္（姓）မ်ိဳးရိုး ဟူေသာ တရုတ္စာလံုးကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည့္လွ်င္ ဘယ္ဘက္စာလံုး 女 (ႏြီ = အမ်ိဳးသမီး) ႏွင့္ ညာဘက္ရွိ 生 (ရွိန္း = ေမြးဖြားျခင္း) ဆိုသည့္စာလံုးႏွစ္လံုး ေပါင္းစပ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ အမ်ိဳးသမီးမွ ကေလးကိုေမြးဖြားသည္ဟု အဓိပၼာယ္ ရသည္။ ထိုေခတ္ထိုအခါက အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို မ်ိဳးရိုးသယ္ေဆာင္သူမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ၾက သည္။ ထုိ႕အျပင္ေမြးဖြားလာေသာကေလးမ်ားသည္ မိခင္ကိုသာသိျပီး ဖခင္မည္သူ ဆိုသည္ကို မသိဘဲေမြးဖြားလာရေသာေၾကာင့္ ကေလးမ်ားသည္ မိခင္၏မ်ိဳးရိုးကိုသာ ခံယူရသည္။ ဥပမာ – မိခင္၏မ်ိဳးရိုးက ၀မ္ ဆိုလွ်င္ ေမြးဖြားလာေသာကေလးသည္လည္း ၀မ္မ်ိဳးရိုးျဖစ္သည္။ (မွတ္ခ်က္- ထုိိအခ်ိန္အခါက တရုတ္ျပည္တြင္ တစ္လင္တစ္မယား စနစ္ ဆိုသည္မွာမရွိပါ။)

ဒါ့အျပင္ ထုိအခ်ိန္အခါက လူတို႔သည္ သဘာ၀အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ ေဘးေဘးအႏ ၱရယ္မ်ားျဖစ္သည့္ ေလတိုက္ျခင္း၊ မိုးရြာျခင္း၊မိုးၾကိဳးပစ္ျခင္း၊ မီးေလာင္ျခင္း၊ ငလွ်င္လႈပ္ျခင္း၊ ေရၾကီးျခင္း စသည္တို႔ မည္သို႔ျဖစ္ေပၚလာသည္ကို မသိရွိဘဲ လွ်ိဳ႕၀ွက္စရာ၊ ထိတ္လန္႔ေၾကာက္ရြံ႕စရာမ်ား အျဖစ္မွတ္ယူကာ ေၾကာက္ရြံ႕ရိုေသကိုးကြယ္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိအယူအဆမ်ားႏွင့္ လက္ေတြဘ၀တြင္ အေျဖရွာၾကေသာအခါ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အရာ၀တၳဳပစၥည္းမ်ား၊ သစ္ပင္ (သို႔) သက္မဲ့မ်ားျဖစ္သည့္ ေတာ၊ ေတာင္၊ ေရ၊ တိမ္၊ ေလ၊ ေက်ာက္ခဲ အစရွိသည့္ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ထူးဆန္းစြားမ်ိဳးရိုးဆက္ႏြယ္ေနသည္ဟု ခံယူလာၾကျပီး ထိုအရာမ်ားကို ထိန္းသိမ္းျပီး သူတို႔၏မ်ိဳးရိုး သရုပ္ေဖာ္ရုပ္ပံုမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္လာၾကသည္။ ယင္းမ်ိဳးရိုး သရုပ္ေဖာ္ပံုကို 女 (ႏြီ = အမ်ိဳးသမီး) စာလံုးေပါင္းထည့္ျခင္းျဖင့္ သူတို႔ သားခ်င္း၊ ေဆြမ်ိဳးစု၏ ဘြဲ႕အမွတ္သေကၤတအျဖစ္သတ္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိအရာမ်ာသည္ ပထမဆံုး ေပၚထြန္းလာတဲ့ မ်ိဳးရိုးအေခၚမ်ားျဖစ္လာခဲ့တယ္။

ကြ်မ္းက်င္သူတို႔ရဲ႕ ေလ့လာခ်က္အရ တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔၏ အေစာဆံုးမ်ိဳးရိုးအမည္ျဖစ္တဲ့ 姜(က်န္း) နဲ႔ 妘 (ယြင္) မ်ိဳးရိုးေတြမွာ ပထမမ်ိဳးရိုးရဲ႕ မ်ိဳးရိုးသရုပ္ျပပံုက 羊 (ရန္ = ဆိတ္) ျဖစ္ျပီး ေနာက္တစ္ခုရဲ႕မ်ိဳးရိုးသရုပ္ျပပံုက  云 (ယြင္ = တိမ္) ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ထို႔အျပင္ တရုတ္ေရွးေဟာင္းကဗ်ာေပါင္းခ်ဳပ္က်မ္းထဲမွာပါ၀င္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအရ 姜嫄 (က်န္းယြမ္) ဟုေခၚေသာအမ်ိဳးသမီးသည္ ကေလးလိုခ်င္ေသာေၾကာင့္ ေတာစခန္းကြင္းျပင္ တစ္ခုမွာ မိုးနတ္မင္းကို ကေလးတစ္ေယာက္ ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။ ထို႔ေနာက္သူမသည္ ၾကီးမားေသာေျခရာတစ္ခုကို နင္းမိလိုက္တယ္။ အဲဒီခ်ိန္မွာ စိတ္လႈပ္ရွားမႈ တစ္ခုခံစားရျပီး ကိုယ္၀န္ရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေယာက်ၤားေလး တစ္ေယာက္ေမြးခဲ့ျပီး ထိုကေလးသည္ 周(က်ိဳး) လူမ်ိဳးတို႔ ဘိုးေဘးဘီဘင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ က်ိဳး လူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ မ်ိဳးရိုးဟာ 姬 (ၾကီး) ျဖစ္ျပီး ဘယ္ဘယ္မွာ အမ်ိဳးသမီးဆိုတဲ့ စာလံုးပါ၀င္ကာ ညာဘက္မွာ ၀က္၀ံရဲ႕ေျခရာပံုစာလံုး ပါ၀င္တဲ့ အတြက္ က်ိဳး လူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ မ်ိဳးရိုးသရုပ္ျပရုပ္ပံုက ၀က္၀ံျဖစ္တယ္လို႔ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တယ္။

ဆက္လက္ေရးသားပါမည္။

 

Tongue twister

အာသြက္လွ်ာသြက္ျဖစ္သြားေအာင္လို႔ပါ။ ဖတ္ၾကည့္ပါ။

四是四，十是十。
十四是十四，四十是四十。
要想说对四和十，得靠舌头和牙齿。
谁说四十是戏习，谁的舌头没用力；
谁说四十是事实，谁的舌头没伸直。
要想说对常练系，十四，四十，四十四。

 

လမုန္႔ပြဲေတာ္ (中秋节)

ဒီေန႔က ၁၀လပိုင္း ၃ရက္ေန႔၊ တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕လမုန္႔ပြဲေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ လမုန္႔ပြဲေတာ္ကို တရုတ္ျပကၡဒိန္ရဲ႕ ၈လေျမာက္ ၁၅ရက္ေန႔မွာ က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။ အဂၤလိပ္ျပကၡဒိန္ အရဆိုလွ်င္ စက္တင္ဘာလကုန္ပိုင္းေလာက္နဲ႔ ေအာက္တိုဘာလ အစပိုင္းေလာက္ ရက္အတြင္းမွာ ပြဲေတာ္က်ေရာက္ေလ့ရွိတယ္။ တရုတ္ျပည္မွာ အဓိကထားတဲ့ ရက္ေကာင္းရက္ျမတ္ ၄ ရက္ရွိပါတယ္။ တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူး၊ တရုတ္ရိုးရာသခ်ိဳင္းကန္ေတာ့ပဲြ၊ နဂါးေလွျပိဳင္ပြဲ ႏွင့္ လမုန္႔ပြဲေတာ္ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ယင္းအနက္ လမုန္႔ပြဲေတာ္မွာဆိုရင္ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြက အခ်င္းခ်င္း မုန္႕၊ လမုန္႔ စတာေတြ လက္ေဆာင္ေပးျပီး မိသားစုေတြစံုစံုလင္လင္ စုစည္းျပီး စားေသာက္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါတယ္။ အဓိကလက္ေဆာင္ ကေတာ့ လမုန္႔ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ လမုန္႔ပြဲေတာ္မွာ ဘာေၾကာင့္လမုန္႔စားၾကရသလဲ ဆိုတာေပါ့့။ က်ေနာ္ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ လမုန္႔ပြဲေတာ္ဆိုတာ လမုန္႔စားရတာလို႔ပဲသိပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ကလည္း လမုန္႔ၾကိဳက္သူဆိုေတာ့ ပြဲေတာ္မွာလမုန္႕စားဖို႔ပဲ အားခဲေနၾကေပါ့။ က်ေနာ္မိဘေတြကလည္း တရုတ္စပ္ေပမယ့္ တရုတ္ရိုးရာဓေလ့ထံုးစံထက္ ျမန္မာ့ရိုးရာဓေလ့ကိုသာ အားသန္တဲ့အတြက္ ေမးျမန္းၾကည့္ေတာ့ သိပ္မသိၾကပါဘူး။ အဲဒါနဲ႔က်ေနာ္က တရုတ္လူမ်ိဳးေတြကို ေမးျမန္းၾကည့္တဲ့အခါမွာ စိတ္၀င္စားစရာ အေျဖအမ်ိဳးမ်ိဳးရပါတယ္။ အဲဒီထဲကမွ လူေျပာမ်ားတဲ့ အေၾကာင္းေလးကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လမုန္႔စားရသလဲဆိုတာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာၾကေပမယ့္ လူေျပာမ်ားတဲ့အေၾကာင္းအရာ ကေတာ့ အဲဒီေန႔က မြန္ဂိုလူမ်ိဳးေတြကို တရုတ္ေတြက ျပန္လည္တိုက္ထုတ္ႏုိင္ခဲ့လို႔ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ စားၾကျခင္းျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

အေသးစိတ္ေျပာရရင္ ယြမ္ေခတ္ ေႏွာင္းပိုင္းေလာက္က မြန္ဂိုလူမ်ိဳးေတြက တရုတ္ေတြကို အုပ္စိုးခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ထုိအခ်ိန္အခါက လူစုလူေ၀းျပဳလုပ္ျခင္းကို တာျမစ္ထားေသာေၾကာင့္ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြဟာ မြန္ဂိုလူမ်ိဳးေတြကို ပုန္ကန္ဖို႔အခြင့္မသာခဲ့ၾကဖူး။ ဒါအျပင္ ပုန္ကန္မယ့္သူေတြကလည္း နယ္အရပ္ရပ္မွာ တကဲြတျပားစီ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ သူတို႔ကိုအခ်ိန္မွီစုစည္းႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ကူဘူး။ အဲဒါနဲ႔ သူတို႔က ပုန္ကန္ရမယ့္အခ်ိန္ကို စဥ္းစားၾကရင္း မြန္ဂိုေတြလမုန္႔မစားတာကို သတိသြားရမိတယ္။ ထိုဟာကို အေၾကာင္းျပဳျပီး တရုတ္လူမ်ိဳးပုန္ကန္သူအၾကီးအကဲက မြန္ဂိုလူမ်ိဳးေတြကို ေကာင္းခ်ီးေပးဖို႔အတြက္ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြကို လမုန္႔မ်ားေ၀ပါရေစလို႔ မြန္ဂိုေတြကိုခြင့္ေတာင္းျပီး လမုန္႔ေတြကို တရုတ္လူမ်ိဳးတို႔အိမ္တိုင္းေစ့ ေပးခဲ့တယ္။ အမွန္မွာေတာ့့ လမုန္႔ထဲမွာ မြန္ဂိုေတြကို ၈လပိုင္း ၁၅ရက္ေန႔ မွာ ပုန္ကန္မယ္ဆိုတဲ့ စာတိုေလးကို ထည့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ၈လပိုင္း ၁၅ရက္ လျပည့္ညမွာေတာ့ တရုတ္ေတြက မြန္ဂိုေတြကို ေအာင္ျမင္စြာ ေတာ္လွန္တိုက္ထုတ္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ထုိအေၾကာင္းကို အစြဲျပဳျပီး တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ တရုတ္ျပကၡဒိန္ ၈လပိုင္း ၁၅ရက္ေန႔မွာ လမုန္႔ပြဲေတာ္ကို က်င္းပျပီး လမုန္႔ကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ စားသံုးၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

 

Essential Chinese words for “Internet”

ယေန႔လူငယ္မ်ားေတာ္ေတာ္မ်ားကဆိုရင္ Internet ကိုအသံုးျပဳျပီး အခ်က္အလက္မ်ားကို ရွာေဖြေလ့လာၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရုတ္စာေလ့လာသူမ်ားအတြက္လည္း Internet နဲ႔ ဆက္စပ္္ေနတဲ့ တရုတ္စကားလံုးအခ်ိဳ႕ကို ေလ့လာရန္ေရးသားလိုက္ပါတယ္။ အသံထြက္ ကိုေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အမွန္ထြက္ဆိုႏိုင္ရန္ ျမန္မာလိုၾကိဳးစားျပီး ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။ သို႔ရာတြင္ အခ်ိဳ႕ေသာ တရုတ္အသံထြက္မ်ားမွာ ျမန္မာလိုတိုက္ရိုက္ အသံထြက္အေနျဖင့္ ေရးရာတြင္ တိုက္ရိုက္ေရးသား၍မရႏိုင္သည့္အျပင္ သံေနသံထားအခ်ိဳ႕မွာလည္း အနည္းငယ္ ကြဲလြဲမႈရွိေနလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တရုတ္ pinyin (ဖ်င္းရင္း) အသံထြက္ကိုစတင္ ေလ့လာျပီးမွသာလွ်င္ ပိုမိုပီသေသာ တရုတ္အသံထြက္ကို ထြက္ဆိုႏုိင္ပါလိမ့္မည္။ pinyin ကိုေလ့လာရာတြင္ စာအုပ္ကိုဖတ္ေလ့လာထြက္ဆိုသည္ထက္ ဆရာႏွင့္ဦးစြာသင္ၾကား သင့္တယ္လို႔ အၾကံျပဳလိုပါတယ္။ အသံထြက၊္ အသံေန၊ အသံထား ကို ေကာင္းမြန္စြာေလ့လာ ျပီးမွသာ စကားေျပာစာအုပ္မ်ားကို တစ္ဆင့္တက္ျပီး ဖတ္မွတ္ေလ့လာသင့္ပါသည္။ ဆရာမ ေဒၚ၀ါ၀ါ တရုတ္စကားေျပာစာအုပ္မ်ားႏွင့္ ဆရာမ ေဒၚနီလာတင္ တရုတ္စကားေျပာစာအုပ္ မ်ားသည္ ဖတ္ရႈေလ့လာသင့္တဲ့ စကားေျပာစာအုပ္မ်ားျဖစ္ပါတယ္လို႔ တရုတ္စာ ေလ့လာ ေနသူမ်ား အတြက္ ဒီကေနအခမဲ့ေၾကျငာေပးလိုက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။